ಸ್ನೇಹ.....ಗೆಳೆತನ.....ದೋಸ್ತಿ....

ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುತ್ತ ಆಡುವಾಗ ಸಿಗುವ ಪಕ್ಕ ಮನೆಯ ಗೆಳೆಯರಿಂದ ಕೈಗೊಂದು ಕೋಲು ಬಂದು ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವವರೆಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಶಾಲೆಯ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕ ಕೂರುವ ಮೊದಲನೆ ಗೆಳೆಯನೆ ಇರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದೋ ಒಮ್ಮೆ ಮಳೆಯೆಂದು ಸೂರಿನಡಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗೆ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬರುವ ಸ್ನೇಹಿತನೆ ಇರಬಹುದು, ಒಮ್ಮೆ ಭಾವನೆಗಳ ಸ್ಪಂದನ ಹೊಂದಿಕೊಂಡರೆ ಆಯಿತು ಮೊದಲ ನೋಟದ ಪ್ರೇಮದಂತೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆದು ಹೋಗುವುದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಾವು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬೆಳೆದು ಹೋದಂತೆ ಅವರವರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗ ಹೆಚ್ಚುತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಂ, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ, ಮಾವ-ಅತ್ತೆ, ಹೀಗೆ ಇನ್ನಿತರ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಇರೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಈ ಸ್ನೇಹ ಅನ್ನೋ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋದರೆ ನಾವು ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವರೂಪಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇವೆ ಹೊರತು ಒಂದು ಖಂಡಿತವಾದ ಅರ್ಥ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಬಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಿ ಸಿಗುವ ಸಾಂತ್ವಾನ, ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಸಲುಗೆ, ರಕ್ತ ಸಂಬಧಿಗಳಿಂದ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸಲಹೆ-ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತೇವೆ. ಜೀವನ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ತಪ್ಪಿ ಹೋದರೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎತ್ತುವರು ಕೂಡ ಈ ಸ್ನೇಹಿತರೆ. ಈ ಸ್ನೇಹಿತರ ಪ್ರಭಾವ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಅಥವಾ ನಾವೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಹತ್ವ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು. ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟವರು-ಒಳ್ಳೆಯವರಿರಬಹುದೇ ಹೊರತು ಸ್ನೇಹ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಕಳಂಕ ಹತ್ತದ, ಹತ್ತಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಮಲ ಭಾವ. ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ಮುಂದಿನ ಶುಭ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅದರ ಮುಂಚಿಂದಲೂ, ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.


ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಹರಟುವ ಆ ಖುಷಿಯೇ ಬೇರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಆ ಸಲುಗೆ, ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಾತುಗಳು, ಅನುಭವಸಿದವರೇ ಪುಣ್ಯವಂತರು. ಹೊಸದಾಗಿ ಪರಿಚೆಯವಾದಾಗ 'ಬನ್ನಿ... ಹೋಗಿ' ಎನ್ನುವ ಮಾತುಗಳು ಯಾವಾಗ 'ಲೋ...ನಿಮ್ಮಜ್ಜಿ...' ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಸಲೀಸಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೋ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಬಂಧುಗಳು ಸೇರಿ ನಮಗೆ ಅರಿವು ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಒಂದು ಹೆಸರನ್ನಿಟ್ಟಿರುತ್ತರಾದರು, ಬೆಳೆಯುತ್ತ ನಮ್ಮ ವಿಶೇಷ ಲಕ್ಷಣ-ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ನಮಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅಡ್ಡ ಹೆಸರಿಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತೆ. ಅರಿಯದ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ಸ್ನೇಹವೇ ಇರಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಿ 'ಸಕ್ಕತ್ತಾಗವ್ಳೆ ನೋಡೋ ಮಗ...' ಎಂದು ಚಂದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ತುಂಟು ಸ್ನೇಹವೇ ಆಗಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಮಜಾ ಮಾಡಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡಿ ಓದುವ ಜೊತೆಯೇ ಇರಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಯ ಕಳಂಕವು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಕೈಲ್ಲೊಂದು ನೌಕರಿ ಹಿಡಿದು ಮನೆಯವರು ಮದುವೆ ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿ, ಹೊಸ ಸಂಗಾತಿಯಾಗುವಳ ಜೊತೆ ಹರಟುವಾಗ ಕೂಡ ರೇಗಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಕೇವಲ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಮದುವೆಯಲ್ಲೂ ಸಹ ನೆಂಟರ ಜೊತೆಗಿನ ಚಿತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತಗೆಸಿಕೊಂಡ ಚಿತ್ರಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ತಗೆದು ಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ. ಎಂದೋ ಒಮ್ಮೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮುಖ ಕಂಡಾಗ ಆಗುವ ನೆನಪುಗಳು ಆ ಸಂತೋಷ ವರ್ಣನಾತೀತ.


ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮರ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಸಂಗಾತಿಯ ಸಲುಗೆ, ಗುರುವಿನ ನಿರ್ದೇಶನ ಎಲ್ಲವು ಸ್ನೇಹವೊಂದರಲ್ಲೇ ಅಡಕವಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ!. ಸ್ನೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಪುಟಗಳೇ ಸಾಲದೇ ತುಂಬಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನೀವು ಒಮ್ಮೆಯಾದರು ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಕರೆಯನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಸ್ಪ್ಪೋರ್ತಿ ತಾನಾಗೆ ಅರಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಕವನಗಳ ಪುಟದಿಂದ ಒಂದು ಕವನ,

+++++++++++++++++++++++++

ಈ ಸುಂದರ ಇಳೆ ಮೇಲೆ

ನೀ ಬರುವ ಮುಂಚಿಂದಲೇ

ಅಂಟಿಕೊಂಡೇ ಬರುವುದು

ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯ ಕಳೆಯದ ಸ್ನೇಹ

ಅಂಬೆಗಾಲಿನಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು

ತನ್ನ ಕಾಲಲ್ಲಿ ನೆದೆಯೋತನಕ

ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದ್ದು

ಜನುಮದಾತನ ಕೈಗಳ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಸ್ನೇಹ


ಕುಣಿಕುಣಿದು ನಲಿವಾಗ

ಆಟದಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ

ಖುಷಿಯನ್ನು ಹಂಚಿದ್ದು

ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೊಡೊನಾಟದ ನಲುಮೆಯ ಸ್ನೇಹ

ಸರಸತಿಯ ತವರಿನಲ್ಲಿ

ಕೈಹಿಡಿದು ತಿದ್ದಿಸಿ

ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದು

ಕಳಿಸಿದ ಗುರುಗಳ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಸ್ನೇಹ

ಸೋತಾಗ ಸಂತೈಸಿ

ಗೆಲುವನ್ನು ಉಲ್ಬಣಿಸಿ

ಸದಾಕಾಲ ಜೊತೆಗಿರುವ

ಜೊತೆ ಬೆಳೆದು ಬಾಳಿದ ಗೆಳೆಯೆರ ಸ್ನೇಹ

ಎಲ್ಹೆಜ್ಜೆ ಜೊತೆ ನೆಡೆದು

ಜೀವನವ ಹಂಚಿಕೊಂಡು

ಕಡೆತನಕ ಕೈಹಿಡಿದ

ಮನೆ ತುಂಬಿ ಮನ ಬೆಳಗಿದ ಮಡದಿಯ ಸ್ನೇಹ

ಜನುಮದಿಂದ ಕೊನೆವರೆಗೆ

ಉಸಿರಿತ್ತು ಕಾಪಾಡಿ

ಪೋಷಿಸಲು ನೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು

ಪ್ರಕೃತಿಯು ಹಂಚಿದ ಕರುಣೆಯ ಸ್ನೇಹ

ಸ್ನೇಹದಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಿ

ಸ್ನೇಹದಲೇ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವಾಗ

ಕೊಡುತಲಿರು ಎಡೆಬಿಡದೆ

ಹಂಚಿದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಆಸ್ತಿ ಈ ಸ್ನೇಹ

+++++++++++++++++++++++++


ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಪುಟದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.